ازحضرت آیةالله بهجت پرسیدند: آقا! این همه بحث راجع به جزیره خضراء می‌شود، واقعا  جزیره خضراء کجاست؟

 حضرت آیةالله بهجت(قدس الله نفسه الزکیه) فرمودند: جزیره خضراء آن دلی است که امام زمان(عج) در آن تاب بیاورد، اگر امام زمان علیه السلام در دلت آمد، آن دل جزیره خضراء است، مردم باید دور این دل بگردند. کجا می‌گردی دنبال جزیره خضراء؟! امام زمان همراه توست، چرا ما باید حضرت را منحصر و محصور در آنجا بکنیم؟! من بگویم امام زمان در جزیره‌ای در فلان کشور تشریف دارند، نخیر، یقینا بدانید که امام زمان علیه السلام از رگ گردن به من و تو نزدیکتر است.

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون بود                         طلب از گم شدگان لب دریا می‌کرد

 منبع:

نرم‌افزار هدایت در حکایت.

چرابه احمدی نژادرای نمی دهم

سوالاتی پیرامون رقص

کلیپ نمازگذاری که به جای گذاشتن پیشانی برزمین بر...نمازگذارجلویی پیشانی می گذارد

آیاگناه سرنوشت کسی رادگرگون می کند؟

چه کنیم خدارا دوست داشته باشیم

نسخه ای برای گشایش بخت

اس ام اس هایی زیبا وجالب

اگه یک سیب بیفته روسرت چیکارمی کنی؟

من مامانم توبابا

حدیث همراه(منتخب میزان الحکمه)

پیشگویی که حتمارخ می دهد...

لطیفه های سالم

غرائزجنسی

چراخداوندیوسف رادوست داشت

همه وارد جهنم می شویم

پدرگناه کارراباید درآورد

هستی یانیستی ؟!

چندکلیدطلایی برای آرامش درزندگی

نشانه‏هاى ظهور

رخدادهايى كه بر اساس پيش‏بينى معصومين(عليهم السلام) در آستانه ظهور موعود(عج) پديد خواهند آمد، نشانه‏هاى ظهورند و اگر چه زمان ظهور بر هيچ ‏كس روشن نيست اما، تحقق اين نشانه‏ها نويدبخش نزديكى ظهور است .

در روايات اسلامى نشانه‏هاى ظهور به دو دسته نشانه‏هاى حتمى و نشانه‏هاى غير حتمى تقسيم شده‏اند. علائم حتمى ظهور آنهايى هستند كه تحققشان بدون هيچ قيد و شرطى الزامى است؛ اما علائم غير حتمى، نشانه‏هايى هستند كه ممكن است تغيير يابند و يا به كلى حذف شوند .

در سخنان عيسى مسيح (عليه السلام) و نيز نوشته‏هاى رسولان او نشانه‏هايى از هر دو گونه ذكر شده است كه با آنچه در روايات ما آمده، هماهنگي‌هاى كلى دارد. برخى از اين نشانه‏ها عبارتند از:

ترا " غایب " نامیده اند ، چون "ظاهر" نیستی ، نه اینکه " حاضر " نباشی .

فرق است میان " ظهور " و " حضور " دل شده گانت که هر صبح و شام ترا می خوانند ، ظهورت را از خدا می طلبند نه حضورت را .

ای گل غایب ! هیچ دلی نیست که نام مبارک ترا همچون گنجینه ای گرانبها ، در خود جای نداده باشد .

هر درختی ، وقتی با نسیم زمزمه می کند ، دعای عهد را می خواند .

هرکوهی ، از آن جهت مستحکم پا برجاست که تورا مرکز ثقل زمین و مایه دوام آسمان می داند .

هر دریایی ، با ذکر نام و یاد تو ، بی کرانه می شود .

ای گل نرگس ! خوشبوترین گلهای دنیا ، رایحه وجود ترا وام دارند .

 اگر خورشید ، بر جهان و جهانیان ، نور می باراند ، از فیض حضور تو در آسمانها و زمین است .

اگر ماه ، جاده زندگی را نقره گون می سازد ، به یمن برکت و صفای وجود توست .

اگر زمین ، رخصت داده که بشر ، زین بر پشتش نهد و از آن بهره گیرد ، همه به خاطر توست .

هستی ، بی حضور تو ، بیغوله ای بیش نخواهد بود .

ای حجت خدا ، اگر تو نباشی ، زمین ما را در کام خود فرو می کشد . گردش منظم افلاک ، حرکت انسان ، رشد گیتی ، رنگ و بوی گیاه ، صفای دلها ، همه وابسته به وجود و حضور توست و حضور سبز تو ، با ظهورت دل انگیزترمی شود و کهکشان زندگانی را زیباتر و پربارتر می سازد .

متن غایب زندگی

دلم بهانه تو را گرفته است؛ اى «موضوع‏» زندگى من! اى «سؤال اصلى‏» آفرینش!

«روشى‏» نمانده است كه با آن «فرضیه‏» آغوش تو را به جستجو نگذارده باشم. بگو با كدام «روش تحقیق‏» مى‏توان ظهور تو را پاسخ یافت؟! «مفهوم‏» نگاه تو با كدام «ملفوظ‏» به «مشهود» بدل خواهد شد؟ و «متغیر» گیسوانت، در آغوش كدام نسیم، «مفهوم‏» بی قرارى مرا منتشر خواهد نمود؟

خسته‏ام!

از «بررسى متون‏»،

از «سؤالات فرعى‏»،

از «مقدمه‏»، از «مقدمه‏»، از «مقدمه‏»!

بى حضور تو اى «متن‏» غایب زندگى؛ از زنده بودن چه «نتیجه‏»اى مى‏توان گرفت؟ از زنده بودن «چگونه‏» مى‏توان نتیجه‏اى گرفت؟

همیشه با «مفروض‏» آغوش باز تو و نگاه مهربانت، نبودنت را تحمل كرده‏ام و زنده بودن خود را توجیه.

آن روز كه نگاه مهربانت را از دلم بردارى، بدان كه «گزاره‏هاى پایه‏اى‏» فلسفه وجودى‏ام را ویران نموده‏اى!

«فصل‏» فصل عمرم، وقف «وصل‏» تو بوده است.

خسته‏ام؛

از این همه «فصل‏» ،

از این همه فصل،

به من بگو! در كدام فصل زندگى، وصل تو دست ‏یافتنى است؟

اى كه با آمدنت همه فصلها وصل مى‏شوند!

فصل فصل خزان زده عمر مرا نیز به ظهور سبز خود وصل بفرما!

آمین!

 "حسن بیاتانى"

سوالاتی پیرامون رقص

آیاگناه سرنوشت کسی رادگرگون می کند؟

چه کنیم خدارا دوست داشته باشیم

نسخه ای برای گشایش بخت

کلیدهایی برای تربیت موفق

اس ام اس هایی زیبا وجالب

رسول گرامى اسلام(ص) مى فرمايد: نيت مؤمن از عملش برتر است۱ از اين رو كسى كه در دلش نيت انجام عمل خيرى را داشته باشد، از ثواب آن عمل بهره مند مى شود حتى اگر توفيق انجام آن عمل خير را نيابد2.
براساس همين در فرهنگ اسلامى، انتظار فرج و اميد تحقق دولت آل محمد(ص) چنان قدر و قيمتى دارد كه شايد كم تر عملى مى تواند به آن برسد. كسى كه صادقانه انتظار ظهور آقا و مولايش را مى كشد و از ته دل براى فرج آل محمد دعا مى كند؛ ثوابش برابر با كسى است كه ظهور را دريابد و با مولايش همراه شود.
امام صادق(ع) فرموده اند:
مَن قالَ بَعدَ صَلوة الفَجر وَ بَعدَ صَلوة الظّهر: أللّهمَّ صَلّ عَلى محَمَّد وَ آل محَمَّد و عَجّل فَرَجَهم لَم يَمت حَتّى يدركَ القائمَ.3
هر كس بعد از نماز صبح و نماز ظهر بگويد: خداوندا! بر محمد و خاندان او درود فرست و در فرج ايشان تعجيل فرما نميرد تا قائم[ع]را دريابد.
اميدواريم كه اين حديث همواره به ياد ما باشد تا با عمل به آن، بعد از هر نماز ياد انتظار و اميد فرج در دل ما زنده شود و ان شاءاللَّه ظهور مولايمان را درك كنيم.

پى نوشت :
1 . نيّة المؤمن خيرٌ من عَمَله. الكافى، ج2، ص84، ح2.
2 . امام على(ع) مى فرمايد:إحسان النيّة يوجب المثَوَبة؛ نيت نيكو، موجب پاداش است. غررالحكم، ح1265.
3 . الطوسى، محمدبن الحسن، مصباح المتهجّد، ص328.

گفتارهايي از آيت‌الله العظمي بهجت

خود حضرت مهدی(ع) هم منتظر روز موعود است و خودش مي‌داند که چه وقت ظهور مي‌کند. اينکه گفته مي‌شود آن حضرت وقت ظهورش را نمي‌داند، درست نيست. دعاي تعجيل فرج دواي همة دردهاي ماست. مي‌پرسند: «چرا اين همه دعا مي‌کنيم مستجاب نمي‌شود؟» [پاسخ اين است:] شرط استجابت دعا، توبه است. لذا ملائکه مي‌گويند: چرا دعا را با شرطش ـ که توبه باشد ـ به جا نمي‌آوريد تا مستجاب شود؟ ما بايد امام زمان(ع) را حاضر فرض کنيم. هرجا مي‌رود، برويم و مي‌توانيم! ولي گويا نمي‌خواهيم در راه رضاي آن حضرت باشيم، نه اينکه رضاي آن حضرت را نمي‌دانيم يا نمي‌توانيم تحصيل کنيم. مهم‌تر از دعا براي تعجيل فرج، دعا براي ايمان و ثبات قدم در عقيده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او مي‌باشد. اگر ظهور آن حضرت نزديک باشد، بايد هر کس خود را براي آن روز مهيّا سازد از جمله آنکه از گناهان توبه کند. همين توبه باعث مي‌شود که اين همه بلاهايي که بر سر شيعه آمده، از سر شيعه رفع و دفع گردد.

امام زمان(ع)ناظراعمال ما

چيزي که باعث شرمندگي و خجالت‌زدگي ما مي‌شود اين است که امام زمان(ع) همه چيز را مي‌داند و همه چيز را مي‌شنود. معصومين(ع) «عين الله الناظرة و اذن الله السامعه الواعيه» [= يعني چشم بينا و گوش شنواي خداوند] هستند. اگر حرفي زده مي‌شود حتي قبل از آنکه ديگران و کساني که در مجلس هستند، بشنوند، آنها مي‌شنوند. چرا کاري نمي‌کنيد که هميشه خودتان را پيش آن حضرت ببيند؟ [اگر] ما او را نمي‌بينيم، او که ما را مي‌بيند. پس چرا اين‌قدر دوريم؟ آيا نبايد توجه داشته باشيم که ما رئيسي داريم که بر احوال ما ناظر است؟ واي بر احوال ما اگر در کارهايمان او را ناظر نبينيم و يا او را در همه‌جا ناظر ندانيم! با وجود اعتقاد به داشتن رئيسي که «عين الله الناظر» است آيا مي‌توانيم از نظر الهي فرار کنيم يا خود را پنهان کنيم؟ چه پاسخي خواهيم داد؟

چقدر سخت است اگر براي ما اين امر ملکه نشود که در هر کاري که مي‌خواهيم اقدام کنيم و انجام دهيم ابتدا «رضايت» و «عدم رضايت» او را در نظر نگيريم و رضايت و خشنودي او را جلب ننماييم! ما بايد رضا و ميل امام زمان(ع) را در کارها به دست آوريم. در امور اجتماعي نبايد به ديگران نگاه کنيم و از اين و آن پيروي کنيم. زيرا اين افراد معصوم نيستند، هرچند بزرگ و بزرگوار باشند. اگر در راه امام عصر(ع) باشيم چنانچه به ما بد و ناسزا هم بگويند نبايد ناراحت شويم بلکه هم‌چنان بايد در آن راهِ حق و حقيقت ثابت‌قدم و استوار باشيم.

راه های ارتباط با امام عصر(ع)

راه ايجاد و ارتباط با اهل بيت(ع) و مخصوصاً حضرت وليّ‌عصر(ع) عبارت است از «معرفت خداوند متعال» و بعد «اطاعت محض از پروردگار». اين دو، موجب حبّ به خداوند و محبّت نسبت به همة کساني که خداوند آنها را دوست مي‌دارد؛ مثل انبيا و اوصيا ـ مخصوصاً علاقه و ارتباط بامحمد و آل محمّد(ع) ـ مي‌شود که نزديک‌ترين آنها به ما حضرت صاحب‌الامر(ع) است.

لازم نيست که انسان در پي اين باشد که به خدمت حضرت وليّ‌عصر(ع) تشرّف حاصل کند. بلکه شايد خواندن دو رکعت نماز و سپس توسل به ائمه(ع) بهتر از تشرّف باشد، زيرا هرجا که باشيم آن حضرت مي‌بيند و مي‌شنوند. ضمناً عبادت در زمان غيبت افضل از عبادت در زمان حضور است و زيارت هر کدام از ائمه اطهار(ع) مانند زيارت خود حضرت حجّت(ع) است.

در زمان غيبت عنايات و الطاف امام زمان(ع) نسبت به محبّان و شيعيانش زياد ديده شده. باب بقا و حضور کلّاً مسدود نيست، بلکه اصل «رؤيت جسماني» را هم نمي‌شود انکار کرد. ما در درياي زندگي در حال غرق شدن هستيم. دستگيري «وليّ خدا» لازم است تا سالم به مقصد برسيم. بايد به وليّ‌عصر(ع) استغاثه کنيم که مسیر را روشن سازد و ما را تا مقصد همراه خود ببرد.

ماهنامه موعود شماره 94
عبدالحسن ترکي

دادکه هیچ اف هم نگو...

سوال وجوابی درباره سرنوشت

سفارشات امام رضا(ع)

آثارگوناگون گناه

آلبرت انیشتن ونامه به آیت الله بروجردی

مرحوم سید بن طاووس می‌فرماید: در یک سحرگاه در سرداب مطهر (منزل حضرت در سامرا) از حضرت صاحب الامر ارواحنافداه این مناجات را شنیدم که می فرمود: ¹

«اَللهُم اِنَّ شِیعَتَنا خُلقَت مِن شُعاعِ اَنوارِنا وَ بَقِیَةِ طِینَتِنا وَ قَد فَعَلوا ذُنوباً کَثیرَةً اِتِکالاً عَلی حُبِّنا وَ وِلایَتِنا فَاِن کانَت ذُنوبُهُم بَینَکَ وَ بَینَهُم فَاصفِح عَنهُم فَقَد رَضینا وَ مَا کانَ مِنها فِیما بَینَهُم فَاصلِح بَینَهُم وَ قاص بها عَن خُمسِنا وَ اَدخِلهُم الجَنَّةَ وَ زَحزِحهُم عَن النارِ وَ لا تَجمَع بَینَهُم و بَینَ اَعدائِنا فِی سَخَطِک».

خدایا؛ شیعیان ما را از شعاع نور ما و بقیه طینت ما خلق کرده‌ای، آنها گناهان زیادی با اتکاء بر محبت به ما و ولایت ما کرده‌اند، اگر گناهان آنها گناهی است که در ارتباط با توست از آنها بگذر که ما را راضی کرده‌ای و آنچه از گناهان آنها که در ارتباط با خودشان است، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که حق ماست به آنها بده تا راضی شوند و آنها را از آتش جهنم نجات بده و آنان را با دشمنان ما در خشم و سخط خود جمع نفرما.

همچنین آن بزرگوار در کتاب «مهج الدعوات» خویش آورده‌اند که: در شب چهارشنبه 23 ذیقعده الحرام سال 638 قمری در سامرا بودم، سحرگاه در سرداب مطهر می‌شنیدم که آن حضرت علیه السلام در حق شیعیان خود این دعا را می‌فرمود:

«اِلهی بحَقِ مَن نَاجَاکَ وَ بِحَقِّ مَن دَعاکَ فِی البَرِّ وَ البَحرِ تَفضَّل عَلی فُقَراءِ المُومنین وَ المُومِناتِ بِالغِناءِ وَ الثَروَةِ وَ عَلی مَرضَی المُومنین وَ المُومناتِ بِالشَفاءِ وَ الصِّحَّةّ وَ عَلی اَحیاءِ المُومنین وَ المُومنات بِاللُطفِ وَ الکَرَمِ وَ عَلی اَمواتِ المُومنین و المومنات بالمَغفِرَةِ و الرَحمَةِ وَ عَلی غُرَباءِ المُومنین و المومنات بالرَّدِ الی اَوطانِهِم سَالِمِین ... ».

یعنی: خدایا؛ بحق آنکه با تو مناجات کرد و به حق آنکه در خشکی و دریا تو را خواند بر مومنان فقیر، غناء و ثروت و بر بیمارانشان شفاء و سلامتی و بر زندگانشان لطف و کرم و بر گذشتگانشان مغفرت و رحمت و بر مسافران و غریبانشان بازگشت به وطنهایشان، تفضل فرما ... » .

سید بن طاووس می افزاید: تمام آن کلمات طیبات در خاطرم جا گرفت ... ²

باز هم جمعه  رنگ خون شد و من، هنوز چشم انتظار بر لب جاده دل نشسته‌ام... می‌بینی مرا؟... همان که تنهای تنهاست... مثل همیشه... کفش‌ها را به گوشه‌ای انداخته و محو تماشای پایین رفتن قرص غمناک و سرخ رنگی است که تمام التهاب یک روز را با خودش می‌برد. ... آه... از ندبه پر امید صبح تا نوحه دلتنگی غروب فاصله‌ای است به اندازه یک قلب بی‌قرار... هنوز امیدوارم... نه به اندازه صبح... به اندازه یک مژه بر هم زدن... به اندازه آن مقدار از خورشید که هنوز رخ در نقاب کوه نکشیده... شاید بیایی از پس آن درخت... آن بید مجنون که دید مرا به انتهای جاده کور کرده... بیایی با آن لبخندی که تصویرش همیشه با من است... لبخندت چقدر زیباست...

 چنین که یخ زده ایمان من اگر هر روز      هـزار بـار بـیــایـد بـهـــار کـافـی نـیـسـت

خودت دعـا کن ای نازنین که برگردی      دعای این همه شب‌زنده‌دار کافی نیست

ترنمی چند برای عاشقان منتظر:

ترنم اول

ترنم دوم

ترنم سوم

ترنـم چهارم

ترنـم پنجم

تـرنـم ششـم

تـرنـم هـفتـم

تــرنــم هشتـم

تــرنـــم نهــــــم

تــرنــــم دهم

منبع:تبیان

یا صاحب الزمان ! ...

یا صاحب الزمان ! داستان یوسف را گفتن وشنیدن به بهانه ی توست  .

شرمنده ایم .

به ما گفته اند اگر به جستجوی تو برخیزیم ، نشانی از تو می یابیم .

اما ای فرزند احمد ! آیا راهی به سوی تو هست تا به دیدارت آییم .

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید...

پروانه گفت...

من گل های زیادی را دیده ام...

من گل لاله را می شناسم.

گل نسترن را دیده ام.

با شقایق دوست بوده ام.

با مریم و سوسن و... هم نشین شده ام؛

اما بارها و بارها، به تمامی آنها گفته ام كه هیچ كدامشان برای من، گل نرگس نمی شوند. من عاشق دیوانه گل نرگس ام.

این را دیگر، همه گل های سرزمین من- همه گل هایی كه مرا می شناسند- می دانند.

یك بار گل سرخی از من پرسید: پروانه جان! پروانه خوب دوست داشتنی!

این چه رازی است كه تو همیشه و در همه جا و در حضور تمامی گل ها، تنها و تنها از گل نرگس می گویی و تنها و تنها از عشق او یاد می كنی؟ این گل نرگس چه دارد كه تو را این گونه شیفته خویش كرده است؟ به گل های سرزمینمان نگاه كن!

لاله را با تمام زیبایی اش ببین!

طنازی مریم را بنگر!

دلبری سوسن را شاهد باش!

این ها همه آرزو دارند كه زمانی- آن هنگام كه برای استرحت، اندكی دركنارشان می آسایی- حرفی هم از آن ها بزنی و سخنی هم در باب محبت آن ها بگویی و افسوس و صد افسوس كه همگی در حسرت این آرزو مانده اند...!!

من در پاسخ گل سرخ گفتم:

گل سرخ عزیز!

با خود عهده كرده ام- تا آن هنگام كه در سرزمین ما گل نرگس هست - از عشق هیچ گل دیگری سخنی نگویم.

تو خود بگو كه آیا تا وقتی وجود نازنین گل نرگس هست، می توان عاشق دل باخته گل دیگری بود؟!

اصلا مگر می شود ادعای عشق داشت و عاشق او نبود؟!

گل سرخ غمگینانه گفت:

پروانه عزیز دوست داشتنی!

در سرزمین ما هزاران گل نرگس هست. در همسایگی من، ده ها نمونه از آن ها روییده است و تو تا به حال به هیچ كدامشان حرفی از عشق نزده ای.

پس چگونه است كه ادعای عاشقی گل های نرگس را داری؟!

و من باز در پاسخش گفتم:

گل سرخ عزیز!

گل نرگس حقیقی را در هیچ باغچه ای نمی توان یافت.

گل نرگس من، گل نرگسی یگانه است.

او صاحب تمامی گل های عالم است،

او مقتدای تمامی پروانه های عاشق پیشه است،

او دلیل پروانگی من است ،

و تمامی آرزوی من،

و ای كاش...

ای كاش...

ای كاش كه آرزوی طواف كردن به دور او را به گور نبرم!

كه همگان می دانند عمر پروانه، چه كوتاه، چه اندك ... و چه ناچیز است!

من گل های زیادی دیده ام؛

اما هیچ كدامشان برای من، گل نرگس نمی شود.

گل یگانه ، تنهای نوزاشگر من!..." مهدی" .

سلام بر یوسف زهرا مهدی صاحب الزمان(عج)

اللهم عجل لولیک الفرج

عادت كرده‏ایم كه بگوییم منتظریم. عادت كرده‏ایم بعد از هر صلواتمان بگوییم: «... وَ عَجِّل فَرَجَهُم» یا این ‏كه بعد از هر نماز دعاى فرج را بخوانیم. حتى از روى عادت براى سلامتى امام زمان (عج) صلوات نذر مى‏كنیم. به نبودنش، به نیامدنش، به انتظارمان عادت كرده‏ایم.

دوست خوبم بر روی ادامه مطلب کلیک کن...

پيشگويي‌هاي آينده نزديك

 جنبش كشيش‌هاي وابسته به ماري1 اعلاميه‌اي با اين عنوان صادر نمود: «چرا من هنوز مي‌گريم؟» اين اعلاميه ظاهراً به نقل از مريم مقدس مي‌گويد:
انسان بيش از هميشه فاسد، ملحد، شرور و ظالم مي‌شود. تنبيهي سخت‌تر از طوفان نصيب اين بشر بيچاره و گمراه خواهد شد. آتش از آسمان زبانه مي‌كشد و اين نشانه اين است كه «عدالت خدا»، زمان ظهور خود را قطعي نموده است.
متأسفانه در اين اعلاميه زمان شروع اين همه سوزي مشخص نشده است.

لطفابه ادامه مطلب مراجعه فرمائید

یافارس الحجازادرکنا

راستش را به ما نگفتند يا لااقل همه راست را به ما نگفتند.

گفتند: تو كه بيايى خون به پا مى كنى،جوى خون به راه مى اندازى و از كشته پشته مى سازى و ما را از ظهور تو ترساندند.

درست مثل اينكه حادثه اى به شيرينى تولد را كتمان كنند و تنها از درد زادن بگويند.

ما از همان كودكى، تو را دوست داشتيم. با همه فطرتمان به تو عشق مى ورزيديم و با همه وجودمان بى تاب آمدنت بوديم.

عشق تو با سرشت ما عجين شده بود و آمدنت ، طبيعى ترين و شيرين ترين نيازمان بود.

اما ... اما كسى به ما نگفت كه چه گلستانى مى شود جهان ، وقتى كه تو بيايى.

همه، پيش ازآنكه نگاه مهرگستر و دستهاى عاطفه تو را توصيف كنند، شمشير تو را نشانمان دادند.

آرى ، براى اينكه گلها و نهالها رشد كنند، بايد علفهاى هرز را وجين كرد و اين جز با داسى برنده و سهمگين ، ممكن نيست.

آرى ، براى اينكه مظلومان تاريخ ، نفسى به راحتى بكشند، بايد پشت و پوزه ظالمان و ستمگران را به خاك ماليد و نسلشان را از روى زمين برچيد.

آرى ، براى اينكه عدالت بر كرسى بنشيند، هر چه سرير ستم آلوده سلطنت را بايد واژگون كرد و به دست نابودى سپرد.

و اينها همه ، همان معجزه اى است كه تنها از دست تو برمى آيد و تنها با دست تو محقق مى شود.

اما مگر نه اينكه اينها همه مقدمه است براى رسيدن به بهشتى كه تو بانى آنى .

آن بهشت را كسى براى ما ترسيم نكرد.

كسى به ما نگفت كه آن ساحل اميد كه در پس اين درياى خون نشسته است، چگونه ساحلى است؟!

كسى به ما نگفت كه وقتى تو بيايى:

پرندگان در آشيانه هاى خود جشن مى گيرند و ماهيان درياها شادمان مى شوند و چشمه ساران مى جوشند و زمين چندين برابر محصول خويش را عرضه مى كند.
به ما نگفتند كه وقتى تو بيايى:

دلهاى بندگان را آكنده از عبادت و اطاعت مى كنى و عدالت بر همه جا دامن مى گسترد و خدا به واسطه تو دروغ را ريشه كن مى كند و خوى ستمگرى و درندگى را محو مى سازد و طوق ذلت بردگى را از گردن خلايق برمى دارد.
به ما نگفتند كه وقتى تو بيايى:

ساكنان زمين و آسمان به تو عشق مى ورزند، آسمان بارانش را فرو مى فرستد، زمين ، گياهان خود را مى روياند... و زندگان آرزو مى كنند كه كاش مردگانشان زنده بودند و عدل و آرامش حقيقى را مى ديدند و مى ديدند كه خداوند چگونه بركاتش را بر اهل زمين فرو مى فرستد.

به ما نگفتند كه وقتى تو بيايى:

همه امت به آغوش تو پناه مى آورند همانند زنبوران عسل به ملكه خويش.

و تو عدالت را آنچنان كه بايد و شايد در پهنه جهان مى گسترى و خفته اى را بيدار نمى كنى وخونى را نمى ريزى.

به ما نگفته بودند كه وقتى تو بيايى:

رفاه و آسايشى مى آيد كه نظير آن پيش از اين ، نيامده است. مال و ثروت آنچنان وفور مى يابد كه هر كه نزد تو بيايد فوق تصورش ، دريافت مى كند.
به ما نگفتند كه وقتى تو بيايى:

اموال را چون سيل، جارى مى كنى ، و بخششهاى كلان خويش را هرگز شماره نمى كنى.

به ما نگفتند كه وقتى تو بيايى:

هيچ كس فقير نمى ماند و مردم براى صدقه دادن به دنبال نيازمند مى گردند و پيدا نمى كنند. مال را به هر كه عرضه مى كنند، مى گويد: بى نيازم.

اى محبوب ازلى و اى معشوق آسمانى!

ما بى آنكه مختصات آن بهشت موعود را بدانيم و مدينه فاضله حضور تو را بشناسيم تو را دوست مى داشتيم و به تو عشق مى ورزيديم.

كه عشق تو با سرشتها عجين شده بود و آمدنت طبيعى ترين و شيرين ترين نيازمان بود.

ظهور تو بى ترديد بزرگترين جشن عالم خواهد بود و عاقبت جهان را ختم به خير خواهد كرد.

سيد مهدى شجاعى

منجم يهودى 

  هنگام تولد حضرت ولى عصر(ع)منجمى يهودى در قم اقامت مى كرد كه در آن سامان شهرت بسزايى داشت. احمد بن اسحاق كه از شخصيت هاى معروف قم و وكيل امام حسن عسكرى (ع)در قم بود، پيش منجم يهودى رفت وگفت: براى ما در فلان روز مولودى به دنيا آمده است، فالى او را براى ما ببين. يهودى گفت: آن چه من از محاسبه هاى خود به دست مى آورم، اين است كه او يا پيامبر خواهد بود و يا وصي پيامبر. او شرق و غرب جهان را تحت حكومت و سيطره خود در خراهد آورد. من چنين در مى يابم كه احدى روى زمين نمى ماند، جز اين كه در برابر او تسليم مى شود(1)

سطيح كاهن   

  كاهن به معناى غيبگو است و"سطيح كاهن "يكى از مشهورترين غيبگويان تاريخ است. وى از مردم يمن بوده وهمواره بر زمين افتاده بود وميگويند 50 سال عمركرده است. (2) مرحوم علامه مجلسى دركتاب "بحارالانوار" ازكتاب مشارق الانوار تأليف حافظ رجب برسى، كه از علما ومحدثان شيعه است، خبرى را درباره ظهور امام زمان (ع)از سطيح كاهن بدين مضمون نقل نموده است: ذاجدن پادشاه براى استفسار از موضوعى كه در آَن ترديد داشت به دنبال سطيح كامن فرستاد . چون سطيح آَمد خواست او را امتحان كند، لذا يك دينار دركفش خود پنهان كرد و آَن گاه به وى اجازه داد كه داخل شود. چون وارد شد، شاه گفت: اى سطيح براى تو چه پنهان كرده ام سطيح گفت: دركفش خود يك دينار پنهان كرده اى شاه پرسيد: اين را ازكجا دانستى؟ سطيح گفت: از يك نفر جن كه مانند برادر، همه جا با من همراه است. شاه گفت: اى سطيح از آَن چه در روزگاران پديد مى آَيد مرا مطلع گردان سطيح گفت: هنگامى كه نيكان از ميان بروند واشرار به جاه و مقام برسند، و مقدرات الهى را تكذيب نمايند، واموال را به سختى حمل كنند... و اختلاف كلمه پديد اَيد... ستارهء دنباله دارى كه عرب را پريشان كند، طلوع نمايد. در آَن هنگام، باران نبارد و رودها خشك شود و اوضاع روزگار دگرگون گردد... آن گاه مردى از اولاد صَخر (3) خروج ميكند وپرچم هاى سياه را به پرچم هاى سرخ تبديل مى نمايد و محرمات را مباح ميگرداند... در آن موقع مهدى فرزند پيغمبر ظاهر مى شود و اين در وقتى است كه مظلومى در مدينه وپسر عموى وى در خانه خداكشته شود .... او حق را به اهل حقبرگرداند و ميهماني را در ميان مردم افزون گرداد و با عدالت خوى غبار ضلالت را از ميان ببرد (4)

غیبت ‏یا غفلت

بلاى جانسوز عصر ما غیبت نیست، غفلت است.

حال و روز شیعه در این عصر، از دو وجه بیرون نیست. یا معصوم خاتم را، امام را و ولى‏الله اعظم را محبوب و مقصود و مقتداى خویش مى ‏داند یا سر بر آستان محبوب و مقتدایى دیگر مى‏ساید.

شیعه اگر گمان كند كه حبیب و طبیب و نجات ‏بخشى جز او در عالم هست، راه به خطا برده است و پا از صراط مستقیم تشیع بیرون نهاده است.

شیعه اگر در حضور آب، دل به سراب مى‏سپارد، چگونه نام خود را شیعه مى‏گذارد؟ شیعه بهتر از هر كس مى‏ فهمد كه "مَن ماتَ و لَم یَعرف اِمامَ زمانه ماتَ مِیتة‏الجاهلیِة" . «هركه بمیرد و امام زمان خود را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است. »

وُقُوعَ الفِتَنِ بِنا، فَفَرِّج ذلِكَ. اللّهُمَّ بِعَدلٍ تُظهِرُهُ وَ اِمامِ حَقٍّ نَعرِفُهُ، اِلهَ الحَقِّ. آمینَ رَبَّ العالَمینَ

خداى فریادرس من!

به شكایت نزد تو آمدم امّا

نمى‏دانم از كدامین درد بایدم نالیدن،

از فراق محبوب تو مصطفى(ص)

یا غیبت آشكارترین حجّتت بر گستره هستى،

از كمى دوستان یكرنگ و یكدل

یا بسیارى دشمنان هرزه،

از هجوم ناپاك مردمان

یا برآمدن طوفان‏هاى بلا،

نمى‏دانم كدامین رنج، دست نوازش تو را بر سرم مى‏كشاند

لیك كویر تفتیده جانم

باران عدل تو را انتظار مى‏كشد،

تا كام خشكیده‏اش سیراب گردد

و دل آزرده‏ام ظهور عزیزى را مى‏طلبد

تا عمق زخم‏هایش التیام یابد.

به لطف و رحمتت دل بسته‏ام

 دعاى قنوت امیرالمؤمنین علیه السلام، مستدرك‏الوسایل، ج1، ص319.

به او می گویم چه زیبا مولا علی علیه السلام  فرمود: " الانتظار الشدالموت" انتظار شدیدتر از مرگ است.

ای عدل منتظر و ای حاضر ناظر، چشم ها به تو دوخته شده و منتظران حقیقت، همچو شمعی تا صبح ظهور درغم هجرانت می سوزند. چه سخت و گران است بر من اینكه ببینم همه خلق را و ترابینم:" عزیز علی ان اری الخلق و لاتری"...

برروی ادامه مطلب کلیک کنید...

نشانی ازتونیست

این جمعه هم گذشت نیامدی!

این جمعه هم گذشت و نیامدی ومن به این می اندیشم

که چند هزار ثانیه تلخ را باید که بی تو بگذرانم

 چند هزار عقربه گیج ومنگ باید دور سرم بچرخند

تا بار دیگر در دوازدهمین نگین تابناک تو متوقف شوند.

مولای من !

در گذر از قنوت نافله ات یادی از خستگی جان هایمان کن !

یادی کن از تاریکی ثانیه های بی تو !

از خلوت اسمان بی ستاره

از ناتوانی دستان منتظر

واز جمعه ها که می آیند ومی روند و باز نشانی از تو نیست .

اى مرد هميشه جوان!
كدام روز سپيد از پشت كوه‏هاى روز مى‏آيى؟
كدام صبح صادق، خورشيد را به كوچه‏هاى تنگ كاهگلى مى‏آورى؟
كدام روز فرشتگان نام تو را بر ماذنه‏ها فرياد مى‏كنند؟
كدام روز عيسى مسيح‏عليه السلام از هفت آسمان فرود مى‏آيد و به قامت‏بلند تو اقتدا مى‏كند؟
كدام روز شاعران به جاى شعر نيايش مى‏خوانند؟
كدام روز بوى گرم نان سفره‏هاى كوچك مستضعفان را پر مى‏كند؟
كدام روز فلسفه چشم‏هاى تو تدريس مى‏شود؟
آخر اى آفتاب روشن اطمينان
نام تو آواز پر جبرئيل است، در گوش هوش زمان
هزار سال است كه هر غروب دلتنگ آدينه
به سمت ظهور تو نماز مى‏گذاريم
آيا صبح نزديك نيست؟؟؟...

اللهم عجل لولیک الفرج

دعا و اشك و دل بيقراركافي نيست

خودت دعا بكن اي نازنين كه برگردي

دعاي اين همه شب زنده دار كافي نيست

السلام علیک یا صاحب الزمان(عج)

انتظار واژه آشنایی در زندگی هایمان است.انتظار برای آمدن یک مهمان یا دوستی عزیز،انتظار برای

شروع یک برنامه وهزاران انتظار دیگر.کسی که منتظر یک مهمان عزیز است خانه را مرتب می کند ،به

سرو وضعش می رسد و وسایل پذیرایی را آماده می کند ، کسی که انتظار یک برنامه تلویزیونی را می

 کشد کارهایش را انجم می دهد تا فارغ البال برنامه اش را ببیند ، وکسی که در انتظار شروع یک

مسابقه مهم است ، سخت تمرین می کند وکسی که منتظر یک سفر کوهستانی است خودش را آماده

 می کند و وسایل مورد نیازش را جمع می کند ، هر چه چیزی که منتظرش هستیم مهم تر و بزرگ تر

باشد آمادگی بیشتری هم می خواهد.

 نکند فقط نشسته و بگوییم خدا کند که بیایی بلکه باید... .

سالهاست که او منتظر ماست ، در انتظار اینکه قدمی برداریم.

چه روزها كه يك به يك غروب شد نيامدي

چه بغض ها كه در گلو رسوب شد،نيامدي

خليل آتشين سخن،«تبر به دوش»بت شكن

خداي ما دوباره،سنگ وچوب شد نيامدي

براي ما كه خسته ايم ودل شكسته ايم،نه

ولي براي عده اي،جه خوب شد نيامدي

تمام طول هفته را در انتظار جمعه ايم

دوباره صبح وظهر وعصر،غروب شد نيامدي

انگیزه های تخریب(حتما بخونید...)

آبی ترین آسمان اشک شوقی است که به پای تو ریخته می شود ...

تو می آیی و جای هر پایت گل می شکفد و عطر گل های ظهور توست که هوا را پر می کند.

صدا هایم در قفس تنهایی ام اسیر و معلق است و جذبه نگاه های توست که موج میزند در فضای فریاد من و مرا نا امید نمی کند......

تو نزدیک ترین فصل برای رسیدن به بهاری .....

و من دور ترین جاده ها را تا رسیدن به تو باید طی کنم....

آقا !

بیا تا آسمان  طلوعی سبز را به تماشا بنشیند و تا شرق در حسرت طلوع آینه وار خورشید از غروب دق نکند........

        تو سرود ابر وباران

                         وترانه بهاران

                               همه دشت،انتظارت

یافارس الحجاز

دوباره همه از تو می گویند و می شنوند؛

شیرینی نام تو و شهد یادت به کامها می نشیند؛

دوباره طاقها برای نصرت تو قد علم می کنند؛

کاغذهای رنگی به شادباش تو در باد می رقصند؛...

دوستی

السلام علیک یا اباصالح المهدی

آقايم بلاها زياد،مطالب پوشيده برملا گرديده وفقط به شما شکايت می کنم .
آقايم جدايی و هجران تو از همه اين سختيها سخت تر است زيرا بلا به همراه تو نعمت واذيت در مقابل ديدگان تو راحت است ...

عزیز اما غریب

چه انتظار عجیبی!

تو بین منتظران هم، عزیز من چه غریبی!

عجیب ترکه چه آسان، نبودنت شده عادت!

چه بی خیال نشستیم،نه کوششی نه وفایی

فقط نشسته وگفتیم :خدا کند که بیائی...

****

امام زمان چه وقت ظهور می کند؟

پیشگویی های منجم یهودی وسطیح کاهن

شمامحبوب مراندیده اید...

راستش رابه مانگفتند!

شهیدی که پس از16سال پیکرش سالم بود