669

گفت: برو مشکلت را باهاش مطرح کن. شاید یه کاری برات بکنه.  یارو خیلی پولداره 

 

آهسته با خودم زمزمه کردم من به همچین آدمی رونمی زنم اگه خدا بخواد خودش حل می کنه :

 

لَهُ مَقاليدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليمٌ

 

 

 كليدهاى آسمان‏ ها و زمين فقط در سيطره مالكيّت اوست.

رزق و روزى را براى هر كس كه بخواهد وسعت مى ‏دهد و يا تنگ مى‏ گيرد. 

يقيناً او به همه چيز داناست‏

سوره شوری آیه 12

 

668

هر جمعه که شد بیا، ما بیداریم                این جمعه فقط نیا، عروسی داریم

از جور زمانه ما شکایت داریم                        اندازه کوه و صخره حاجت داریم

ما مشکلمان گرانی و بیکاریست                         آقا به نبودن تو عادت داریم

صد موعظه کن ولی زتسلیم نگو           از خمس و زکات و ضرب و تقسیم نگو

آقا تو بیا ولی فقط با یک شرط                   از آن چه که ما دوست نداریم نگو!

خدایا! ما را از یاران و منتظران راستین و واقعی حضرت قرار بده. آمین

 

667

«اگر کسی دستی به امام نرساند و خدای متعال اين راه را برای او باز نکند، در غوغای فتنه‌ها هيچ ناجی و راه نجات ديگری ندارد؛ «و مَن لَم يَجعل الله لَهُ نوراً فما لَهُ مِن نور». اگر خدای متعال برای کسی امام قرار ندهد، نور ديگری که او را از وادی ظلمات، تيه و سرگردانی و حيرت در دنيا نجات دهد، برايش وجود ندارد. همه عمرش می‌شود وادی سرگردانی. صبح تا شب، چهل سال، پنجاه سال کار می‌کند، اگر در اين مدت عقبگرد نکرده باشد، حداکثر سر جای اول خودش باقی مانده است. همهٔ نماز و روزه‌ها و عبادت‌ها و سجده‌ها و تلاش‌هایی که کرده است، چهل سال هم که باشد باز هم در وادی سرگردانی است. چهل سال نماز خوانده است اما هنوز سر جای اولش است، چهل‌سال روزه گرفته است اما جايگاهش فرقی نکرده است، چهل سال نماز شب خوانده است اما سر جای اولش است. اگر کسی در اين وادی به بيوتی نرسيد که «أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ» در بيرون اين بيوت، که وادی تيه است، می‌ماند.

خداوند متعال به آن‌ها فرمود که «وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ‌». از اين در (باب حطه) وارد شويد. دری که با ورود از آن همه بدی‌ها می‌ريزد، و به همهٔ خوبی‌ها می‌رسيد «قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ» گناهانتان فرو می‌ريزد. اين‌ها وارد اين وادی نشدند. طبيعی است دچار وادی تيه شوند. بيرون اين خانه، بيرون اين بيت همهْ وادی تيه است؛ يعنی انسان سرگردان است؛ مانند مورچه‌ای که بالا می‌آيد و به سر شانه شما می‌رسد، همين که عبايتان را جابه‌جا کنيد به سر جای اول خود بر می‌گردد و همه اين زحمت‌ها هدر می‌رود! وادی تيه اين‌گونه است. بنابراين، عبادات و رياضات هم در بيرون اين وادی ولایت، فايده ندارند.» ۹۲/۸‌/۱۴

 استاد حجت الاسلام سید محمّدمهدی میرباقری