690

گام برداشتن در مسیر سبک زندگی اسلامی نیازمند آشنایی با آموزه ­های قرآن کریم و معارف اهل بیت (علیهم السلام) و عمل و آراستگی به آنهاست تا رفتار و کردار رنگ و بویی الهی بر خود گیرد. ائمه معصومین (علیهم السلام) از ما انتظار عمل دارند تا زینت ایشان باشیم. 

م 

امام حسن عسکری (علیه السلام) انتظار خود  از شیعیان را چنین بیان می­ فرمایند:

 

«أُوصيكُمْ بِتَقْوَى اللّهِ وَ الْوَرَعِ فى دينِكُمْ وَالاِْجْتَهادِ لِلّهِ وَ صِدْقِ الْحَديثِ وَ أَداءِ الأَمانَةِ إِلى مَنِ ائْتَمَنَكُمْ مِنْ بَرٍّ أَوْ فاجِر وَ طُولُ السُّجُودِ وَ حُسْنِ الْجَوارِ. فَبِهذا جاءَ مُحَمَّدٌ(صلى الله عليه وآله وسلم) صَلُّوا فى عَشائِرِهِمْ وَ اشْهَدُوا جَنائِزَهُمْ وَ عُودُوا مَرْضاهُمْ وَ أَدُّوا حُقُوقَهُمْ، فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذا وَرَعَ فى دينِهِ وَ صَدَقَ فى حَديثِهِ وَ أَدَّى الاَْمانَةَ وَ حَسَّنَ خُلْقَهُ مَعَ النّاسِ قيلَ: هذا شيعِىٌ فَيَسُرُّنى ذلِكَ.اتَّقُوا اللَّهَ وَ كونوا زَيناً وَ لا تَكونوا شَيناً جُرُّوا اِلَينا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ ادفَعوا عَنّا كُلَّ قَبيحٍ فَاِنَّهُ ما قيلَ فينَا مِن حُسنٍ فَنَحنُ اَهلُهُ وَ ما قيلَ فينا مِن سوءٍ فَما نَحنُ كَذَلِكَ؛ لَناحَقٌّ فى كِتابِ اللّهِ وَ قَرابَةٌ مِنْ رَسُولِ اللّهِ وَ تَطْهيرٌ مِنَ اللّهِ لا يَدَّعيهِ أَحَدٌ غَيْرُنا إِلاّ كَذّابٌ. أَكْثِرُوا ذِكْرَ اللّهِ وَ ذِكْرَ الْمَوْتِ وَ تِلاوَةَ الْقُرانِ وَ الصَّلاةَ عَلَى النَّبِىِّ(صلى الله عليه وآله وسلم)فَإِنَّ الصَّلاةَ عَلى رَسُولِ اللّهِ عَشْرُ حَسَنات، إِحْفَظُواما وَصَّيْتُكُمْ بِهِ وَ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمْ السَّلامَ»

 

شما را به تقواى الهى و پارسايى در دينتان و تلاش براى خدا و راستگويى و امانتدارى درباره كسى كه شما را امين دانسته ـ نيكوكار باشد يا بدكار ـ و طول سجود و حُسنِ همسايگى سفارش مى كنم. محمّد(صلى الله عليه وآله) براى همين آمده است. در ميان جماعت هاى آنان نماز بخوانيد و بر سر جنازه آنها حاضر شويد و مريضانشان را عيادت كنيد. و حقوقشان را ادا نماييد، زيرا هر يك از شما چون در دينش پارسا و در سخنش راستگو و امانتدار و خوش اخلاق با مردم باشد، گفته مى شود: اين يك شيعه است، و اين كارهاست كه مرا خوشحال مى سازد. از خدا پروا كنيد و زينت ما باشيد، ننگ ما نباشيد، محبت‌ها را به‌سوى ما جلب كنيد، زشتي‌ها را از ما دفع نمایيد، كه هر گونه خوبى به ما نسبت دهند ما اهلش هستيم، و هر عيبى به ما اسناد دهند ما از آن بدوريم.‏  در كتاب خدا براى ما حقّى و قرابتى از پيامبر خداست و خداوند ما را پاك شمرده، احدى جز ما مدّعى اين مقام نيست، مگر آن كه دروغ مىگويد. زياد به ياد خدا باشيد و زياد ياد مرگ كنيد و زياد قرآن را تلاوت نماييد و زياد بر پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم) سلام و تحيّت بفرستيد. زيرا صلوات بر پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله) ده حسنه دارد. آنچه را به شما گفتم حفظ كنيد و شما را به خدا مىسپارم، و سلام بر شما1

 

انتظار حضرت از شیعیان این است که از نظر رفتاری و اخلاقی به گونه ای رفتار کنند که در بین جامعه بشری بویژه در بین مسلمانان، الگو و نمونه باشند و مردم با دیدنشان بگویند اینها شیعیان علی (علیه السلام) و امامان معصوم (علیهم السلام) و تربیت یافتگان مکتب اهل بیت (علیهم السلام) می باشند و به فرموده امام عسکری (علیه السلام) این کار باعث خوشحالی و خوشنودی وجود مقدس ایشان می شود.

 

پی نوشت:

1. تحف العقول،ص 487و 488، و بحارالانوار-جلد75-ص372باب29

689

اللهم عجل لولیک الفرج

تو اگر بیایی
مانند جدت
با کودکان بازی می‎کنی.
خوش به حال کودکانی که
تو همبازی‎شان می‎شوی
و چقدر دلم می‎سوزد
برای کودکانی که
تو را بازیچه‌شان کرده‌اند
و آرزوی همبازی شدن با تو را
از دلشان کنده‎اند.

دارم بد حرف می‎زنم،‌ نه؟
چه کار کنم
من از خیالی شدن تو می‎ترسم.

تو اگر خیالی شدی
کودکانمان کمی که بزرگ شدند
باید برایشان اثبات شوی.
کسی باور نمی‎کند
وجود امام خیالی را.

آقا!
کودکانمان تنها شده‎اند
میلی ندارند در میان جمع باشند
ما تنها شده‎ایم
میلی نداریم در میان جمع باشیم
در خانه‎های ما
هر کسی مشغول خویش است
ما حواسمان به هم نیست
نقطۀ اشتراک ما
سقف روی سرمان است
تا خیالی خیالی نشدی
یک بار بیا در تنهایی‎های ما
ما را جمع کن در کنار هم
بگذار طعم با هم بودن را بچشیم.

ما اگر از کنار هم بودن
لذت نمی‎بریم
برای این است
که تو ‌را در کنارمان نمی‎بینیم
تو اگر بیایی در جمع ما
ما می‎میریم برای هم
جمع ما تو را کم دارد
به فریادمان برس.

منبع: بهانه بودن(کتاب دهم)

688

همه ما میمیریم.
همه ما...
بدون استثنا،
کمی دیرتر.
کمی زودتر. یک دفعه ناگهانی.‌
تمام می شویم...
یک روز همین خانه ای که سقف دارد خانه عنکبوت ها و لانه ی خفاش ها می شود،
همین ماشینی که دوستش داریم زیر باران در یک گورستان ماشین زنگ می زند،
همین بچه هایی که نفس مان به نفس شان بند است، می روند پی زندگی یشان.
حتی نمی آیند آبی بریزند روی سنگ مزار مان.

قبل از ما میلیاردها انسان روی این کره ی خاکی راه رفته اند.
مغرورانه گفته اند:
مگر من اجازه بدم!
مگر از روی جنازه ی من رد بشید...
و حالا کسی حتی نمی تواند هم استخوان های جنازه شان را پیدا کند که از روی آن رد بشود یا نشود!

قبل از ما کسانی زیسته اند که زیبا بوده اند،
دلفریب،
مثل آهو خرامان راه رفته اند.
زمین زیر پای تکان خوردن جواهراتشان لرزیده.
سیب ها از سرخی گونه هایشان رنگ باخته اند
و حالا کسی حتی نامشان را هم به خاطر نمی آورد.

قبل از ما کسانی بوده اند که در جمجمه ی دشمنانشان شراب ریخته اند و خورده اند.
سرداران و امیرانی که گرزهای گران داشته اند، پنجه در پنجه شیر انداخته اند،
از گلوله نترسیده اند
و حالا کسی نمی داند در کجای تاریخ گم شده اند!

همه این کینه ها،
همه ی این تلخی ها،
همه ی این زخم زبان زدن ها،
همه ی این کوفت کردن دقیقه ها به جان هم،
همه ی این زهر ریختن ها،
تهمت زدن ها،
توهین کردن ها به هم...
تمام می شود.
از یاد می رود و هیچ سودی ندارد جز اینکه زندگی را به جان خودمان و همدیگر زهر کنیم.

اگر می توانیم به هم حس خوب بدهیم
کنار هم بمانیم
و اگر نه، راهمان را کج کنیم.
دورتر بایستیم و یادمان نرود که همه ی ما می میریم،
همه ی ما...
بدون استثناء، کمی دیرتر...
کمی زودتر، یک دفعه، ناگهانی...

زندگی کنیم و بگذاریم دیگران هم زندگی کنند!

687

روزي رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بعد از نماز صبح رو به جواني كرد و ديد که او چرت مي زند و سرش پايين مي افتد. رنگ سيمايش زرد، تنش لاغر و چشمانش به كاسه سر فرو رفته است، حضرت به او فرمودند: «كَيفَ أصبَحتَ يا فُلان»؟ فلاني چگونه صبح كردي؟ يعني حالت چطور است؟ جوان عرض كرد: «أصبَحتُ مُوقِناً؛ صبح كردم در حالي كه داراي صفت يقين شده ام».

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از سخن او خوشش آمده و شگفت زده شدند و فرمودند: براي هر يقيني حقيقت و نشانه اي است، نشانه يقين تو چيست؟ جوان عرض كرد: اي رسول خدا، همانا علامت يقين من اين است كه: « یقینم مرا محزون كرده و شب ها را (براي شب زنده داري و عبادت) بيدارم و روزهاي گرم را (براي روزه داري) تشنه ام، و به دنيا و آنچه در آن است بي ميلم، تا آنجا كه گويا عرش خدا را مي بينم كه براي حسابرسي خلايق برپا شده و مردم براي حساب اعمال خود اجتماع كرده اند و من در ميانشان هستم، و گويا بهشتيان را در بهشت مي نگرم كه از نعمت هاي الهي بهره مندند و بر اريكه هاي بهشتي تكيه زده و يكديگر را معرفي مي كنند، و گويا جهنّميان را مي بينم كه در دوزخ عذاب مي سوزند و ناله و فرياد آنها بلند است به گونه اي (عالم ملكوت برايم منكشف شده) كه آهنگ زبانه آتش جهنم را در گوش خود مي شنوم كه طنين افكن است»

پيامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) به اصحابش فرمودند: «اين جوان، بنده اي است كه خداوند قلبش را به نور ايمان منوّر كرده است، پس به او فرمودند: مراقب باش كه به همين حالت (و معنويت) باقي بماني. جوان گفت: «أدعُ الله لِي يا رَسُول الله أن أرزُق الشَّهادَةَ مَعَك؛ اي پيامبر! دعا كن تا خدا مقام (والاي) شهادت در ركاب تو را نصيبم گرداند». حضرت براي او دعا كردند و از آن تاريخ چندان نگذاشت كه در يكي از جنگ ها به شهادت رسيد.6

اهل ایمان یقین و باور دارند که گناه کثافت است و انجام آن کثافت کاری و با بقیه مردم فرق دارند. مؤمن می داند امام علی (علیه السلام) دارد و در محضر حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. مؤمن محبّ اهل بیت و امام عصر (ارواحنافداه) است و یک لحظه نگاه او را به دنیایی نمی دهد تا چه برسد به گناه کردن، دزدی کردن، مال مردم خوردن، سرمردم کلاه گذاشتن، بدخلقی و ... .

در مورد سلمان فارسی نقل است که روزی حضرت علی (علیه السلام) برزخ را به او نشان دادند و سلمان زیبایی ها و نعمت های آن جا را دید. حضرت به او گفت: می خواهی در این جا بمانی؟ این جا برای توست. سلمان عرض کرد: آیا شما هم می مانی؟ حضرت فرمودند: نه! سلمان گفت: یا امیرالمؤمنین من یک لحظه با تو بودن و دیدار شما را با هیچ چیز عوض نمی کنم. عزیزان ما نیز بودن با صاحب الزمان (ارواحنافداه) را با چیز دیگری سودا نکنیم.

686

پیامبر أعظم (صلی الله علیه و آله): من ضامن خانه‌ای در اطراف بهشت و خانه‌ای در وسط بهشت و خانه‌ای در بالای بهشت هستم:
 
 Ø­Ø¶Ø±Øª محمد (ص)
 
1- برای كسی كه جدال را ترك كند اگر چه بر حق باشد.
  
2- برای كسی كه دروغ را ترك كند اگر چه از روی شوخی باشد.
  
3- برای كسی كه اخلاق خوب داشته باشد.(1)
  
جدال و دعوا كردن قلب را سیاه و مكدر می‌كند پس رسول خدا(صلی الله علیه و آله) توصیه فرموده‌اند كه دعوا را ولو بر حق باشیم ترك كنیم.
  
دروغ از گناهان كبیره است و در روایاتی توصیه شده‌ایم كه حتی به شوخی هم دروغ نگوییم كه آن هم تاثیرات منفی بر روح و جان انسان می‌گذارد.
 
 و در نهایت اخلاق حسنه بسیار سفارش شده است تا جایی كه در برخی روایات آمده است كه اخلاق خوب، باعث رفع فشار قبر و عذاب در قبر می‌شود.
 
پی نوشت:
1- خصال، ج 1، ص 219.